ارائه مدل ساختاری تعهد سازمانی کارکنان بر اساس سلامت سازمانی و فرهنگ سازمانی با نقش میانجی عدالت سازمانی

زمینه و هدف: تعهد سازمانی کارکنان از مهم‌ترین شاخص‌های اثربخشی در سازمان‌های آموزش عالی است. شناخت عوامل سازمانی مؤثر بر تقویت تعهد کارکنان می‌تواند به بهبود عملکرد و پایداری سازمان کمک کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر سلامت سازمانی و فرهنگ سازمانی بر تعهد سازمانی با نقش میانجی عدالت سازمانی در کارکنان دانشگاه ارومیه انجام شد.

روش: این مطالعه از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی–همبستگی است که با رویکرد پیمایشی اجرا شد. جامعه آماری شامل کلیه کارکنان دانشگاه ارومیه (۵۰۰ نفر) بود که بر اساس فرمول کوکران، ۲۱۷ نفر به روش تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه‌های استاندارد سلامت سازمانی (پرسشنامه هوی و فلدمن)، فرهنگ سازمانی (پرسشنامه ادگار شاین)، عدالت سازمانی (پرسشنامه گرینبرگ) و تعهد سازمانی (پرسشنامه بالفور و وکسلر) بود. تحلیل داده‌ها با مدل‌یابی معادلات ساختاری و نرم‌افزار Smart PLS انجام شد.

یافته‌ها: نتایج نشان داد سلامت سازمانی با ضریب مسیر 0.381و فرهنگ سازمانی 0.159 تأثیر مثبت و معناداری بر تعهد سازمانی دارند. عدالت سازمانی نیز تأثیر مستقیم و معناداری بر تعهد سازمانی دارد(ضریب مسیر =0.493). همچنین نقش میانجی عدالت سازمانی در رابطه بین سلامت سازمانی و تعهد سازمانی و نیز در رابطه بین فرهنگ سازمانی و تعهد سازمانی از نوع میانجی‌گری جزئی تأیید شد.

نتیجه‌گیری: ارتقای سلامت و فرهنگ سازمانی از طریق تقویت ادراک عدالت سازمانی می‌تواند منجر به افزایش تعهد کارکنان شود. استقرار رویه‌های عادلانه و تقویت حمایت مدیریتی نقش کلیدی در ارتقای نگرش‌های مثبت سازمانی ایفا می‌کند.