تجربۀ زیستۀ معلمان در کلاس های چندپایه (مورد مطالعه: استان اردبیل، شهرستان خلخال)

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه فرهنگیان، اردبیل، ایران

2 دانشجوی دکتری تخصصی روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران‌.

چکیده

زمینه و هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی تجربۀ زیستۀ معلمان در کلاس های چندپایه در شهرستان خلخال انجام شد.
روش: روش پژوهش از نظر ماهیت کیفی، از دیدگاه هدف بنیادی – کاربردی و با روش پدیدارشناسی انجام شده است. جامعه‌ی آماری شامل کلیه معلمان کلاس‌های چندپایه شهرستان خلخال در سال تحصیلی ۱۴۰۵–۱۴۰۴ است و نمونه‌ی آماری شامل ۲۵ نفر از آن‌ها با روش نمونه‌گیری هدفمند تا رسیدن به اشباع نظری است. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های عمیق نیمه‌ساختاریافته (۳۰ تا ۴۵ دقیقه به‌صورت حضوری و تلفنی) به‌دست آمد. پایایی بین کدگذاران برای مصاحبه‌ها، براساس کاپای کوهن، برابر با 0/82 بود. روایی و اعتبار یافته‌ها از طریق بازبینی مشارکت‌کنندگان تأیید شد و کلیه اصول اخلاقی اعم از رضایت آگاهانه و کدگذاری محرمانه رعایت گردید.
یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد که یادگیری مشارکتی، آموزش همسالان و ارتقای مهارت‌های اجتماعی از مزایای اصلی کلاس‌های چندپایه است. در مقابل، کمبود زمان، دشواری مدیریت هم‌زمان پایه‌ها، دوزبانه بودن دانش‌آموزان، کمبود امکانات آموزشی، ضعف و محدودیت‌های اقتصادی-اجتماعی از چالش‌های عمده این کلاس‌ها محسوب می‌شوند؛ که در کنار ساختار نظام آموزشی، پیچیدگی مدیریت کلاس را دوچندان کرده است.
نتیجه‌گیری: نتایج نشانگر آن است که بهره‌مندی از مزایای کلاس‌های چندپایه نیازمند رفع چالش‌های موجود است. بنابراین، بهبود کیفیت آموزش در این کلاس‌ها در گروی طراحی دوره‌های تخصصی تربیت معلم، بازنگری محتوای کتاب‌های درسی، تجهیز مدارس و تقویت حمایت‌های آموزشی در راستای اهداف برنامه درسی ملی است.

کلیدواژه‌ها